mkey's Snake Blog

Od jakiegoś czasu niemam dostępu do masto myszy więc Juanita musi się zadowalać zwykłymi białymi myszami... Na szczęście ostatnio nie jest zbyt wybredna i nie trzeba jej namawiać do jedzenia... Dzisiaj nawet się popisała i zjadła dwie spore myszy... To już drugi raz pod rząd... Zaskakuje mnie... Tak sięna nie rzuciła jakby miesiąc nie jadła... Właściwie to coś koło tego nie wsuwała nic poza wodą... którą trzeba od czasu umieszczenia w terrarium piasku częściej wymieniać. Niby wąż jest taki gładki i nic się nie czepia łusek ale jakim to dziwnym sposobem Juanita bez problemu roznosi piasek po całym swoim terrarium... Najgorsze jest to, że sypie piach w szyny od rozsuwanych szyb... Strasznie to zgrzyta przy otwieraniu i zamykaniu... Niby czyszczę ale jak sięjakieś ziarenko wbije w plastikowe szyny to potem trudno to usunąć... Już nie raz Juanita się wystraszyła tego okropnego dźwięku... Ale to się zdarza tylko jak nagle otworzę terrarium bo po chwili można jeździć szybami tam i z powrotem, a moja wężyca nie reaguje...
Teraz Juanita weszła na górną półkę i śpi napchana obfitym posiłkiem... Ale będzie potem sprzątania... Jak zwykle...

Dawno nic nie pisałem o Juanicie... Cóż jakoś tak wyszło...
Juanita sobie spokojnie żyje i ma się dobrze... Jada sobie z częstotliwością jedna do dwóch mysz na miesiąc czy nawet półtorej miesiąca... Od czasu do czasu zrzuci wylinkę... Spaceruje po terrarium... po domu...
Jedna taka generalna zmiana w jej terrarium to nowe podłoże... Zauważając jej "miłość" do piasku kiedy spacerowała po ogródku postanowiłem jej dać piasek do terrarium...
Bardzo jej się spodobał... ma go już od paru miesięcy i sobie chwali... Od czasu do czasu lubi się przekopywać przez całą podłogę... Ogólnie widać, że to jej najbardziej odpowiada...
Oprócz piasku ma w jednym miejscu podłoże z kory ale widać wyraźnie, że woli piasek...

Juanita przedwczoraj zrzuciła sobie wylinkę i wsunęła jedną małą szarą mysz... Na razie nie mam dostępu do masto myszy przez co Juanita jest bardzo niezadowolona i je tylko kiedy ją bardzo przyciśnie... Mam nadzieję, że znowu myszy masto będą dostępne jak kiedyś bo Juanita nienawidzi zwykłych myszy... Wczoraj zrobiłem do terrarium takie dzikie tunele z kory jodły... Mojej wężycy się bardzo spodobały... Jak tylko będę miał czas to zrobię zdjęcia...

Nie miałem wczoraj czasu na wrzucenie najnowszego filmiku z Juanita w roli głównej, a jest co pokazać. Kiedy ją wczoraj puściłem na ogródku jak zwykle oczywiście zrobiła na trawkę małe co nieco. To już taka tradycja i to bardzo użyteczna bo dzięki temu mam mniej do sprzątania w terrarium. Ale wracając do tematu... Po załatwieniu potrzeb fizjologicznych mój Lancetogłów meksykański żwawo sobie spacerował po całym terenie kiedy nagle na Juanity drodze pojawiła się sosna. Dokładniej rzecz ujmując skupisko niewielkich trzech sosen. Cóż mógł mój wąż w takiej sytuacji zrobić? Nic innego jak tylko wejść na drzewa... Na początku dosyć nieśmiało ale potem coraz wyżej i wyżej... Aż musiałem się zaopatrzyć w drabinkę by wrazie czego mieć kontrolę nad moja wężycą. A Juanita zadowolona zwiedzała konary, gałęzie i nawet gałązki, na których chyba tylko cudem się utrzymywała... Pozwiedzała co miała i potem zeszła z sosen i pomknęła dalej przez chodnik, trawę w kierunku innego drzewa... Tym razem już jej nie pozwoliłem wejść... Bo drzewo za wysokie, za gęste i według mnie Juanicie jak na jeden dzień wystarczy wspinaczek...

muzyka: Josh Woodward - Anchor (Instrumental mix)

Le dzisiaj Juanita się wyhasała po ogródku. Około godziny jedenastej przed południem podczas kontroli w terrarium mojego Lancetogłowa meksykańskiego zauważyłem, ze bardzo pragnie wyjść na spacer... Wziąłem więc Juanitę na ręce... Jak zwykle sprawnie się owinęła wokół mojego nadgarstka w pozycji transportowej... Kiedy tak się owinie mogę właściwie bez problemu wykonywać czynności związane z utrzymaniem porządku w terrarium, a że Juanita zrobiła kupę to i miałem co do roboty... Na szczęście kupa była w miarę stabilna co ułatwiło jej usunięcie... Po sprzątaniu postanowiłem wyjść na ogródek... Juanita oczywiście wyszła wraz zemną jako, że była uzależniona ode mnie... na dworze wypuściłem ja na trawę... Jak zwykle zaczęła spacerować... Najpierw spędziła chwilę pod bzem... Potem trochę pod sosną... Potem pod świerkiem... I tak dale i dalej... Nie wiem czemu podczas wędrówki mojego węża jakoś ciągle skręcało w kierunku wschodnim przez co musiałem ją co jakiś czas przenosić bo inaczej wyszła by przez płot do sąsiada... Po dłuższym spacerowaniu Juanita natrafiła na ciekawy (z jej punktu widzenia) krzaczek i sobie ochoczo na niego wlazła... To najbardziej lubię bo nie trzeba jej tak wtedy pilnować, a ona i tak dosyć długo zwykle na górze sobie siedzi... Po jakichś dwudziestu minutach moja wężyca stwierdziła, ze czas się przenieść... Zaszła z krzaczka i pomknęła w stronę domu...



Pod ścianą domu zauważyła donicę w kształcie pucharu... Od razu zapragnęła wspiąć się na górę lecz niestety to było poza jej możliwościami... Poowijała się więc parę razy wokoło podstawy i pomaszerowała dalej... Na jej drodze stanęło plastikowe, ogrodowe krzesło... Takiej okazji już na pewno nie mogła zmarnować... Po nodze... Na górę... Na oparcie i dalej w górę... A że dalej to już tylko parapet to i Juanita na parapet... No i zwiedzanie parapetu się zaczęło... Pukanie przez okno... zaglądanie do środka.... Wreszcie znudzona zaczęła szukać dalszych wrażeń... Chciał wchodzić jeszcze wyżej ale według mnie to już było zbyt niebezpieczne więc zakończyłem jej wygłupy... Zaniosłem ją do terrarium, a sam zacząłem produkcję konarka, który by zapobiegał jej częstym upadkom z nad szyny od terrarium... Znalazłem odpowiedni kawałek wiśni i po docięciu wyczyszczeniu zamontowałem go w terrarium... Teraz tylko czekać aż Juanita go wypróbuje...

Dzisiejszy dzień był Dniem Wielkiego Sprzątania. Po przyjściu z pracy zauważyłem, że Juanita zrobiła kupę... No niczego sobie... duża... ciemna... i... Strasznie śmierdząca... I do tego stopnia złośliwa, że jej części płynne przesiąknęły aż do "podłogi". Najpierw próbowałem ją usunąć za pomocą ręczników papierowych i spryskiwacza ale kiedy tonie pomagało wziąłem się za pełne porządki... Usunąłem wszystko z dna terrarium... Wyszorowałem je szczotką, porządnie opłukałem i osuszyłem... Potem powkładałem z powrotem mech (ten z gór) kamyczki ozdobne... korę sosnową płukaną... a że wyrzuciłem z terrarium nie fajne kawałki kory wierzby to jakoś się pusto zrobiło... Pomyślałem co by tu zrobić i przyniosłem z ogródka gałązki wiśni i to nawet sporo. Po oczyszczeniu wypłukaniu, sparzeniu wsadziłem do terrarium. jak widać na zdjęciu powyżej mojemu Lancetogłowowi meksykańskiemu nowa atrakcja bardzo się spodobała...

Cóż mam rzec na wytłumaczenie mojego długiego milczenia w sprawie Juanity? Sam nie wiem co to... Może brak czasu... Może brak siły... A może brak po prosty natchnienia do dzielenia się potokiem słów o swojej księżnej Juanicie... Jedno mogę powiedzieć z czystym sumieniem... Może i o niej długo nie pisałem ale samej wężycy nie zaniedbywałem....
Tak teraz w wielkim skrócie cóż ciekawego...
Od ostatniego postu Juanita przeszła dwie wylinki... Parę razy jadła... W czasie ostatnich upałów brałem ją ze sobą na spacer po ogródku... Podczas jednego spaceru wpadłem na pomysł policzenia jaki dystans pokona mój Lancetogłów meksykański... Wyszło mi prawie pół kilometra... I to nie było jakiś tam dla niej wysiłek... Po prostu sobie spokojnie spacerowała i zwiedzała zakamarki... Trochę buszowała na skalniku trochę po chodniku, a nawet wspięła się na dwumetrowy bez... Tam sobie zawisła i obserwowała psy i koty hasające poniżej... Była wyraźnie nimi zainteresowana... Podczas jej spaceru zauważyłem, że jej ulubionym miejscem jest mieszanina igliwia i trawy pod sosną... Często tam sobie przystawała i odpoczywała z dala od żaru słonecznego...
Innego dnia zrobiłem Juanicie taki mały labirynt z różnych pieńków i liści w niewielkim zagłębieniu w trawniku gdzie akurat zebrała się woda podczas podlewania trawnika... Juanita czuła się tam jak w zamku raz wyglądała z jednej strony to znowu z drugiej... A że było bardzo ale to bardzo gorąco w ten dzień moja wężyca od czasu do czasu przemierzała wspomnianą wcześniej kałużę gdzie była w miarę chłodna woda...
Wracam teraz do bardziej aktualnych spraw...
Tydzień temu byłem w górach skąd przywiozłem wspaniały mech dla Juanity... Według mnie bardzo się jej spodobał bo często albo na nim, a raczej w nim śpi albo buszuje... Fajna sprawa... Jeszcze mi się przypomniało, że z pewną obawą wyjeżdżałem bo akurat na dzień przed wyjazdem spaliła się w terrarium żarówka grzewcza... Na szczęście nie wpłynęło to na kondycję mojego Lancetogłowa meksykańskiego. Żarówkę kupiłem dopiero po powrocie. Podczas mojej nieobecności Juanita zdecydowała się na przygotowania do wylinki i właśnie dzisiaj ją zrzuciła tak śmiesznie zrolowaną jak obwarzanek... Oczywiście rozwinąłem i dołączyłem do mojej kolekcji "ubranek" Juanity...
Jak to bywa po wylince wieczorem dzisiaj podałem Juanicie na kolację sporą mysz masto, którą pochłonęła by za chwilę pójść na półeczkę trawić w spokoju jedzonko...

Tydzień temu w piątek... Czyli piętnastego kwietnia poszedłem do sklepu po jedzonko dla Juanity... Niestety... Nie było odpowiedniej wielkości mysz masto dla mojej wężycy. Jedyne jakie były duże to tylko białe, laboratoryjne myszy i myszy kolorowe... Po dłuższej chwili namysłu pomyślałem, że wezmę kolorowe... Poprosiłem by pan sprzedawca wybrał najciemniejsze. Znalazły się dwie jedna prawie cała czarna, a druga łaciata... Po przyjściu do domu... Nawet nie ogrzewałem myszek i dałem tą czarną... Postawiłem na świeżość... Juanita w miarę szybko się zainteresowała kolacyjką... Co prawda zajęła się najpierw nie od tej strony co trzeba bo od ogona... Dopiero po jakimś czasie zabrała sie wreszcie tak jak trzeba od głowy... Trochę to trwało ale zjadła i poszła spać... Jaki z tego wniosek? Ano taki że im mysz ciemniejsza tym lepsza...

Wczoraj po południu udało mi się przyłapać Juanitę na zrzucaniu wylinki. Na początku trochę spanikowałem bo nie miała prawie wcale zwilżonego terrarium. Szybko pobiegłem po spryskiwacz i kiedy moja wężyca ściągała wylinkę z pyska ja w tym czasie już ją spryskiwałem... Zauważyłem, że bardzo się to działanie przydało... Wylinka prawie od razu zaczęła bezproblemowo schodzić z głowy. Kiedy sytuacja została ustabilizowana wreszcie spłynęło mnie olśnienie, że nigdy jeszcze nie filmowałem jak mój Lancetogłów meksykański ściąga oskórek... Szybko pobiegłem po aparat fotograficzny i od prawie połowy linienia do końca filmowałem jak tylko dało się najlepiej... Nawet chwyciłem w pewnym momencie koniec wylinki żeby Juanita się nie schowała gdzieś w mech czy coś w tym stylu... Dodatkowo to, że trzymałem stary oskórek pomogło Juanicie sprawniej uporać się z linieniem...
Poniżej filmik... Filmik najlepiej na pełnym ekranie. Wtedy widać wyraźnie ruchy mięśni za pomocą, których wysuwa się ze starej skóry...



Mam nadzieję, że filmik stanie się dla kogoś pomocny...

Z powodu braku natchnienia niestety długo nie pisałem co u Juanity słychać... Przeszła w sumie dwie wylinki... A ostatnio była karmiona w sobotę dorosłą, wielką myszą masto... Pojedzona odpoczywała do dzisiaj... Teraz sobie wyszła i obserwuje Świat... z za szybki...

Wczoraj Juanita dojrzała do kolacji. W związku z tym postanowiłem wykonać mały test na preferencje żywieniowe moje podopiecznej. Jako, że miałem w zamrażarce mysz masto oraz białą mysz laboratoryjną rozmroziłem obie. Po ogrzaniu kolacji spróbowałem podać najpierw mysz białą. Jak tego oczekiwałem mój Lancetogłów meksykański właściwie nie zwrócił uwagi na to coś białego na podłożu... Podałem więc Juanicie masto mysz i co? Od razu się na nią rzuciła... Szybko zjadła i się rozglądała za jedzeniem dalej... Mimo, że miała w zasięgu języka białą mysz to i tak jej nawet nie tknęła... Białe nie smakuje!

Zważyłem Juanitę wieczorem i waży 328g czyli nic w górę i nic w dół... Hmmm...

Trochę się niepokoję bo Juanita ostatnio coś jakby za często zrzuca wylinkę... Właśnie wczoraj zrzuciła kolejną. Na szczęście tym razem wylinka zeszła z niej idealnie... Od samego pyska aż po ogon bez ani jednego rozerwania. Dawno tak pięknie nie liniała... Chyba będę ją dzisiaj ważył, żeby sprawdzić jak u niej z wagą... czy przypadkiem nie chudnie albo coś w tym rodzaju...

Wreszcie wczoraj Juanita wykazała chęć do współpracy. Wieczorem zauważyłem, że zachowuje się tak jakby jej już powoli głód doskwierał. Z pewną dozą nieśmiałości rozmroziłem dwie myszy masto by podać swojemu wężowi. Dwie na wszelki wypadek bo... różnie bywa... Co prawda nie były to duże myszy, raczej takie podrostki ale też małe nie były... Rozmroziłem no i zniosłem mojemu Lancetogłowowi meksykańskiemu kolację. Zauważyłem, że Juanita dosyć żywiołowo zareagowała na ruch w terrarium... Ale przed samą myszką zwolniła... Myślałem, że się rozmyśli kiedy nagle wystrzeliła... Tak, że znowu się wystraszyłem... Złapała posiłek i połknęła... Kiedy pierwsza porcja znalazła się już w żołądku Juanita znowu zaczęła się rozglądać za smakołykami... Podałem więc kolejną mysz masto... Wyraźnie ją to ucieszyło... Podeszła szybko i od razu zaczęła połykać...
Potem fajnie wyglądała taka... wypchana... Trochę to widać na drugim zdjęciu powyżej... Odpoczęła jakieś piętnaście minut i poszła spać... Tak jak to węże mają w zwyczaju i naturze...

Rozszerzyłem dział Budowa terrarium. Dodałem opis terrarium 100x50x40 cm czyli to terrarium, w którym mój Lancetogłów meksykański o wdzięcznym imieniu Juanita obecnie mieszka i chyba przez długi czas się nie wyprowadzi... Niedługo dodam fotorelację z przeróbki jej starego terrarium na terrarium pustynne dla naszych gekonów lamparcich...